2013: Kierunek Dziecko

Kontekstem dla tegorocznej kampanii odbywającej się pod hasłem Kierunek Dziecko są dane demograficzne, wskazujące na katastrofalną sytuację Polski w tym obszarze. Wskaźnik dzietności w naszym kraju wynosi 1.3, co daje nam 209. miejsce na 222 państwa świata objęte podobnymi statystykami. Za nami plasują się już tylko kraje znajdujące się w sytuacji konfliktu zbrojnego lub tuż po nim. Co ciekawe, współczynnik ten wzrasta dwukrotnie w przypadku Polek, które wyemigrowały do Wielkiej Brytanii. Fakt ten potwierdza badania wskazujące na to, że Polki jednak chcą mieć dzieci!

Polska starzeje się na naszych oczach, a młodzi ludzie w ogóle rezygnują z posiadania potomstwa bądź w nowopowstających rodzinach pojawia się tylko jedno dziecko. Źródeł zapaści demograficznej jest wiele: kryzys wartości, brak poczucia bezpieczeństwa ekonomicznego rodzin, problemy mieszkaniowe. Osobną grupą problemów stanowią te związane ze zdrowiem społeczeństwa.

Prawie 2,5 miliona Polaków bezskutecznie stara się o dziecko. Oznacza to, że problem niepłodności dotyka nawet kilkunastu procent par. Skala problemu rośnie, a jedną z jego głównych przyczyn jest przyjmowany styl życia i odkładanie w czasie decyzji o posiadaniu dzieci. Kolejną poruszającą statystyką jest liczba poronień szacowana na ponad 40 tysięcy rocznie.

Ważnym czynnikiem wpływającym na stan zdrowia prokreacyjnego Polaków jest ich styl życia. Dobra kondycja fizyczna i psychiczna, których podstawę stanowią m.in. profilaktyka zdrowotna, wartościowa dieta, sport czy unikanie stresu, mają wpływ na płodność.  26 maja, w Dzień Matki, zaprezentujemy poradnik poświęcony medycznym i psychologicznym aspektom problemu. W poradniku znajdzie się również część przeznaczona dla rodziców, informująca ich jak dbać o prawidłowy rozwój płodności swoich dzieci. Jednak już teraz zapraszamy Państwa do skorzystania z tekstów, które przybliżają najbardziej podstawowe zagadnienia  związane z ekologią płodności.

A zatem: Kierunek dziecko!

Materiały merytoryczne

Irena i Jerzy Grzybowscy - spotkania małżeńskie

- Myślałem, że o swoją dziewczynę muszę się starać tylko do ślubu. A potem to już "samo leci." powiedział ktoś po jednym z niedawnych weekendów Spotkań Małżeńskich. Życie pokazało jednak, że ?samo? może się tylko ?rozlecieć?. Rutyna w kontaktach, nieustanna wymiana wzajemnych oskarżeń, ciągłe pretensje o wszystko i niezadowolenie ze współżycia seksualnego spowodowały zawiśnięcie ich związku na przysłowiowym włosku.

Małżeństwo, aby przetrwało, musi opierać się na zdrowych podstawach komunikacji, umiejętności dialogu, wzajemnej wrażliwości i akceptacji. Potrzebna jest do tego nie tylko wiedza z zakresu podstaw psychologii komunikacji, ale także zdolność do stosowania tej wiedzy w codziennym życiu. Potrzebna jest świadomość, że miłość to nie samo tylko zakochanie, fascynacja i pożądanie; to nie tylko zaspokajanie swoich potrzeb psychicznych, ale to postawa, decyzja i troska o potrzeby psychiczne współmałżonka. Zawierając małżeństwo, bierzemy odpowiedzialność za siebie nawzajem. Dlatego nawet jeżeli pojawią się sytuacje wyjątkowo trudne, to wierność wyborowi zobowiązuje. Zwolnić z tej odpowiedzialności może nas tylko stwierdzenie, że małżeństwo było nieważnie zawarte od początku.

Ktoś się obruszył na takie nasze stwierdzenie i zarzucił nam, że obdzieramy miłość z tego co w niej najpiękniejsze, a mianowicie ze spontaniczności uczuć, że chcemy budować małżeństwo na wyrachowaniu. Bzdura! Jest wręcz odwrotnie: to właśnie troska o potrzeby psychiczne współmałżonka, troska o dialog w małżeństwie, znajomość swoich cech osobowości i cech osobowości męża lub żony, nadaje miłości coraz to nowej dynamiki, zwiększa fascynację związkiem. Troska o drugiego wywołuje radosne reakcje, pełne miłości i one z kolei stają się zachętą do dalszego okazywania miłości. Spirala psychicznej przemocy przekształca się w dynamikę życia miłością.

Niezwykle ważne jest poznanie i akceptacja temperamentu swojego i temperamentu współmałżonka, naturalnych predyspozycji, które przynieśliśmy na świat w genach. Te predyspozycje są pierwotnie dobre, jednak w wyniku naszych słabości niosą za sobą zarówno szanse jak i zagrożenia rozwoju osobowości. To nam ułatwia dialog, to nam ułatwia zrozumienie, że drugi człowiek nie jest ?winny?, tylko ?inny?. Ta inność, czasem trudna, może jednak zachwycić i fascynować, jeżeli poszuka się dobra jakie jest w niej zakodowane. Tylko, .że my najczęściej tego dobra nie potrafimy rozpoznać, zdaje nam się, że go nie ma. I tu leży źródło małżeńskich dramatów.

W dialogu potrzebna jest dojrzałość emocjonalna, która polega na tym, by na pojawiających się uczuciach nie budować postaw i ocen, oskarżeń i wymówek, ale radzić sobie z uczuciami, które takie oceny wywołują. Nie tłumić tych uczuć, ale nie kierować się nimi w decyzjach. Nazwać, pomyśleć o jakich niespełnionych potrzebach psychicznych mówią. Dojrzałość emocjonalna oznacza zdolność do poznawania i akceptowania siebie, zdolność do uświadomienia sobie tego wszystkiego, czego się nie lubi i nie akceptuje w sobie samym. W takich sytuacjach często przerzuca się odpowiedzialność za swoje emocje na współmałżonka, na innych ludzi. Wkłada się maski, które zakłócają kontakt z najbliższymi. Oskarżenia pod adresem współmałżonka są częściej przejawem własnych problemów emocjonalnych niż problemów współmałżonka. I rozpad związku jest na progu domu...

Ale nawet jeżeli wszystko się rwie, jeżeli zdaje się, że nic już nas nie łączy... warto uświadomić sobie, że jest ocena powstała na uczuciach zdeprymowania, przybicia, beznadziejności, na których... nie warto budować postaw, ani ocen. Nie utrwalać tych uczuć, gdyż jest mnóstwo spraw, które nadal łączą, do których można się odwołać i na nich odbudowywać miłość. Trzeba tylko poszukać, niejako dokopać się do nich. Wszyscy dobrze wiemy jak ma być i jak chcemy, by było. Tylko nam nie wychodzi. Dlatego potrzebne jest przebaczanie ? zwyczajne i po prostu, bez wyniosłości i pychy. Potrzebne jest proszenie o przebaczenie.

Właśnie otrzymaliśmy list od jednego z uczestników Spotkań Małżeńskich, który napisał, że ich ?podarta miłość nabrała nowych barw?. To jest dostępne dla każdego małżeństwa. Wierność wyborowi nie ma charakteru ?kajdan?, ani ?zniewolenia? małżeństwem. Wręcz przeciwnie. Miłość obudowana warsztatem z zakresu komunikacji, umocniona sakramentem; miłość z przywróconym znaczeniem decyzji, odpowiedzialnej postawy, może być fascynującą przygodą do końca życia. Dokonywać się to może przez nieustanne szukanie dobra w sobie nawzajem od pierwszych chwil bycia razem. Możemy siebie nawzajem obdarowywać ŻYCIEM, dynamiką miłości we wzajemnych relacjach, ale możemy też wybrać śmierć miłości. Używając popularnego hasła, możemy powiedzieć: ?wybór należy do Ciebie?. Niektórzy będą zapewne sceptycznie czytać te słowa. Jednak znani nam ludzie przyczyny swojego sceptycyzmu widzą w swoich własnych błędach. Dlatego więc, by nie być mądrym po szkodzie, warto razem dbać o swoje małżeństwo od początku.

Zobowiązania wynikające z małżeństwa przypominają mi bandy stadionu, na którym mogą rozgrywać się najpiękniejsze igrzyska. Czy takie igrzyska mogą się odbyć jeżeli nie zostaną określone granice stadionu i nie będą zachowane reguły gry? Decyzja na związek bez zobowiązań, czyli tzw. wolny związek, oznacza grę, w której ?na dzień dobry? zakłada się chaos. Oznacza brak zaufania do siebie samego i do własnej zdolności kierowania się rozumnym wyborem. Oznacza z góry zaplanowana własną niezdolność do miłości.

A jeżeli miłość się zakurzy, albo nawet podrze na wietrze zbyt silnych przeciwności, można ją zawsze odświeżyć, nadać barw i nowej dynamiki. Ma szanse stać się dojrzalszą. Kryzys jest także szansą na pogłębienie dojrzałości. To co piszę nie jest propagandą sukcesu minionej epoki, ale idzie za tym doświadczenie tysięcy małżeństw, które wciąż na nowo odkrywają na naszych weekendach Spotkań Małżeńskich, że miłość wierna i nierozerwalna jest możliwa. Tylko trzeba chcieć, zaufać, uwierzyć.

Patroni Honorowi

Marszałek Województwa Opolskiego Józef Sebesta
Marszałek Województwa Mazowieckiego Adam Struzik
Starosta Wołomiński Piotr Uściński
Starosta Krośnieński Jan Juszczak
Starosta Świdnicki Mirosław Król
Prezydent Zabrza Małgorzata Mańka–Szulik
Prezydent Miasta Poznania Ryszard Grobelny
Prezydent Miasta Koszalina Piotr Jedliński
Prezydent Miasta Piotrkowa Trybunalskiego Krzysztof Chojniak
Prezydent Miasta Przemyśla Robert Homa
Prezydent Miasta Olsztyna Piotr Grzymowicz
Prezydent Miasta Gniezna Jacek Kowalski
Prezydent Miasta Wrocławia Rafał Dutkiewicz
Prezydenta Miasta Ostrołęki Jacek Kotowski
Prezydent Miasta Płocka Andrzej Nowakowski
Burmistrz Rawy Mazowieckiej Eugeniusz Góraj

Patroni medialni

Program Pierwszy Telewizji Polskiej S.A.
Gość Niedzielny
Radio Warszawa
Portal PCh24.pl

Partnerzy

Fundacja Mater Care Polska
Starostwo Powiatowe w Wołominie

Multimedia